သန့်ရှင်းသောရက်မြတ်သီတင်းပတ်Holy Week အတွင်းမှာ ‘ကက်သလစ်ဘာသာဝင်တွေဟာ သူတို့ အလေးအမြတ်ဆုံးထားတဲ့ ဒီပုံတော်တွေကို ဘာကြောင့် ဖုံးအုပ်ထားရတာလဲ။

သန့်ရှင်းသောရက်မြတ်သီတင်းပတ်Holy Week အတွင်းမှာ ကက်သလစ်ဘုရားကျောင်းတစ်ခုထဲကို လမ်းလျှောက်ဝင်သွားရင် တစ်ခုခုထူးဆန်းနေသလို၊ ရုပ်တုတော်တွေ မရှိတော့သလို ခံစားရပါလိမ့်မယ်။ လက်ဝါးကပ်တိုင်တော်ကို ဖုံးအုပ်ထားပြီး အမွန်မြတ်ဆုံးသော ပုံတော်တွေကိုတောင် ဝှက်ထားပါတယ်။ ဘုရားကျောင်းတစ်ခုလုံး ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသလိုတောင် ခံစားရစေပါတယ်။

ဒါကြောင့် မေးစရာရှိလာတာက ‘ကက်သလစ်ဘာသာဝင်တွေဟာ သူတို့အလေးအမြတ်ဆုံးထားတဲ့ ဒီပုံ တော်တွေကို ဘာကြောင့် ဖုံးအုပ်ထားရတာလဲ’ ဆိုတာပါပဲ။ ဒါဟာ ရိုးရာဓလေ့တစ်ခုလား၊ ပြယုဂ် တစ်ခု လား၊ ဒါမှမဟုတ် လူအများစု အပြည့်အဝနားမလည်နိုင်တဲ့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းတဲ့အရာတစ်ခုခု ရှိနေလို့လား။

အံ့သြဖို့ကောင်းတဲ့အချက်က ဒါဟာ အလှဆင်ရုံသက်သက် မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါဟာ လက်တွေ့ကျင့် သုံးနေ တဲ့ ‘ဓမ္မပညာ’ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဟာ များသောအားဖြင့် ဝါတွင်းကာလရဲ့ နောက်ဆုံးအပတ်တွေမှာ စတင် လေ့ရှိပြီး ခရမ်းရောင်အဝတ်စတွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု တွေ့လာရတတ်ပါတယ်။ ရုပ်တုတော်တွေကို ကွယ်ထားပြီး အဓိကအာရုံစိုက်ရာဖြစ်တဲ့ လက်ဝါးကပ်တိုင်တော်ကိုလည်း မမြင်ရအောင် ဖုံးကွယ် ထားပါတယ်။

လူအများစုအတွက်တင်မက ကက်သလစ်ဘာသာဝင်အချို့အတွက်တောင်မှ ဒါက မေးခွန်းထုတ်စရာ ဖြစ်စေပါတယ် – ‘အရေးကြီးဆုံး ရက်သတ္တပတ်မှာ ယေရှုခရစ်တော်ကို ဘာကြောင့် ဖုံးကွယ်ထား ရတာ လဲ၊ ဒီအချိန်ဟာ ကိုယ်တော်မြတ်ကို အာရုံအစိုက်ဆုံးဖြစ်သင့်တဲ့အချိန် မဟုတ်ဘူးလား’ ဆိုပြီးတော့ပါ။ အကယ်၍ သင်ဟာ ကက်သလစ်ဘာသာဝင်တစ်ဦး မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ဒါက ရှုပ်ထွေးစရာ သို့မဟုတ် မလိုအပ်တဲ့အရာတစ်ခုလို ထင်ရနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကက်သလစ်ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ အသင်းတော် ဟာ ဒီနေရာမှာ အလွန်ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီကျင့်စဉ်ဟာ ရက်မြတ်သီတင်းပတ်ဆီ ဦးတည်သွားတဲ့ ဝါတွင်းကာလရဲ့ နောက်ဆုံးအပိုင်းဖြစ်တဲ့ ‘ခရစ် တော်ဆင်းရဲဒုက္ခခံရာကာလ’ (Passiontide) နဲ့ ဆက်စပ်နေပြီး ၎င်းရဲ့အဓိပ္ပာယ်ဟာ အလွန်လေး နက်လှ ပါတယ်။ အသင်းတော်က ခရစ်တော်ကို ဖယ်ရှားလိုက်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ မြင်သာတဲ့အရာတွေကို ဖုံးအုပ်ထားခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်မြတ်ကို တောင့်တတဲ့စိတ်ကို ပိုမိုပြင်းထန်လာစေတာဖြစ်ပြီး၊ ကွယ်ဝှက်ထားတဲ့အရာကို ရှာဖွေတတ်ဖို့ နှလုံးသားကို လေ့ကျင့်ပေးနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပျက်တော့မှာမို့လို့ပါ။ ဧဝံဂေလိ ကျမ်းစာထဲမှာ ယေရှုက စကားပြောပြီးနောက် ရုတ်တရက် မမြင်ရတော့တဲ့ အခိုက်အတန့်တစ်ခု ရှိပါတယ်။ ကိုယ်တော်ဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကွယ်ဝှက်ပြီး ဗိမာန်တော်ထဲကနေ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲသွားကာ တင်းမာမှုတွေ မြင့်တက်လာပြီး လက်ဝါး ကား တိုင်လမ်းစဉ်ဟာ ရှောင်လွှဲမရဖြစ်လာပါတယ်။ ပုံတော်တွေကို ဖုံးအုပ်ခြင်းက အဲဒီလို လှုပ်ရှားမှုမျိုးကို ထင်ဟပ်စေတာပါ။ ဒါဟာ မရှိတော့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ပြင်ဆင်ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ပိုစိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာက ခရစ်ယာန်အားလုံး ဒီလိုမလုပ်ကြပါဘူး။ အချို့သော ကက်သလစ် သာသနာနယ်တွေကလည်း မတူညီတဲ့ပုံစံနဲ့ လုပ်ဆောင်ကြသလို၊ အော်သိုဒေါ့စ် (Orthodox) အသင်း တော်တွေမှာလည်း သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဖော်ပြချက်တွေ ရှိကြပါတယ်။ ပရိုတက်စတင့် အသင်းတော် တော်များများကတော့ ဒါကို လုံးဝမလုပ်ကြပါဘူး။ ဒါကြောင့် ‘ဒါဟာ တကယ်လိုအပ်လို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် ရိုးရာဓလေ့သက်သက်ပဲလား’ ဆိုတဲ့ မေးခွန်းက သဘာဝအတိုင်း ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

အဲဒီနေရာကနေ ဆွေးနွေးမှုတွေ စတင်လာတာပါပဲ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကက်သလစ်အသင်း တော်ဟာ စကားလုံးတွေနဲ့တင် သင်ကြားပေးတာမဟုတ်ဘဲ နိမိတ်လက္ခဏာတွေ၊ ငြိမ်သက်ခြင်းတွေ၊ ကွယ်ပျောက်ခြင်းတွေနဲ့ပါ သင်ကြားပေးလို့ဖြစ်ပါတယ်။ ပုံတော်တွေကို ဖုံးအုပ်လိုက်တဲ့အခါ တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်သွားပါတယ်။ ဘာတွေပျောက်ဆုံးနေလဲဆိုတာကို သင်သတိထားမိလာပြီး၊ လစ်ဟာ နေတဲ့နေ ရာကနေ စကားပြောလာသလို၊ တိတ်ဆိတ်မှုက ပိုပြီး ကျယ်လောင်လာကာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို သင်ဟာ ရက်မြတ်သီတင်းပတ်ကို စောင့်ကြည့်နေရုံတင်မဟုတ်ဘဲ ခံစားလာရပါတော့တယ်။

ဒါဟာ ‘သောကြာနေ့ကြီး’ (Good Friday) အခိုက်အတန့်ဆီ ဦးတည်သွားစေပါတယ်။ အဲဒီနေ့မှာ လက် ဝါးကားတိုင်တော်ကို ဘုန်းအသရေနဲ့ မဟုတ်ဘဲ ဆင်းရဲဒုက္ခခံခြင်းနဲ့အတူ ပြန်လည်ဖော် ထုတ်ပြ သပါ တယ်။ အသင်းတော်က ဘာသာတူတွေကို ကြည့်ရုံတင်မဟုတ်ဘဲ အလေးအမြတ်ပြုဖို့၊ ဒူးထောက်ဖို့၊ ထိတွေ့ဖို့နဲ့ လက်ဝါးကပ်တိုင်ရဲ့ အရှိတရားကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ရှေ့ကို လာကြဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ အီစတာ (Easter) သို့မဟုတ် ရှင်ပြန်ထမြောက်ရာနေ့ ရောက်လာပြီး အကာ အကွယ် တွေကို ဖယ်ရှားလိုက်ပါတယ်။ ဘုရားကျောင်းတော်ဟာ အလင်းရောင်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်သွားပါတယ်။ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုဟာ ဝမ်းမြောက်ခြင်းအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားပြီး ကွယ်ဝှက်ထားသမျှအရာ တွေဟာ ဘုန်းအသရေတော်နဲ့အတူ ပြန်လည်ပေါ်ထွန်းလာပါတယ်။

ဒါကြောင့် အီစတာမတိုင်ခင်မှာ ကက်သလစ်တွေ ဘာကြောင့် ပုံတော်တွေကို ဖုံးအုပ်ထားရတာလဲဆိုရင် ခရစ်တော်ကို ဝှက်ထားဖို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ်တော်မြတ် ဆင်းရဲဒုက္ခခံရခြင်းရဲ့ နက်နဲရာဆီကို ကျွန်ုပ် တို့ကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ခေါ်ဆောင်သွားဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါမှသာ ကိုယ်တော် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းရဲ့ ဝမ်း မြောက်ခြင်းဟာ သာမန်အရာတစ်ခုလို မဟုတ်ဘဲ လွှမ်းမိုးပြည့်လျှံသွားစေမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

တစ်ခါတလေမှာ အသင်းတော်က ဖုံးကွယ်ထားတဲ့အရာဟာ သင်တို့ကို အမှန်တကယ် မြင်စေချင် တဲ့ အရာ ဖြစ်နေတတ်လို့ပါပဲ။