လိုအပ်ချက်

တစ်ခါက သူဆင်းရဲ လယ်သမားတစ်ယောက်ရှိခဲ့တယ်။ သူက မြေယာအလုံအလောက်ရရင် တစ်သက်လုံး ပျော်ရွှင်စွာနေနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ထားတယ်။

တစ်နေ့မှာ ဝေးလံခေါင်သီတဲ့အရပ်က တိုင်းရင်းသားလူမျိုးတစ်စုက ကျယ်ဝန်းတဲ့မြေယာတွေကို ပိုက်ဆံအနည်းငယ်နဲ့ ရောင်းနေတယ်ဆိုတဲ့သတင်းကြားလိုက်ရတယ်။ သူတို့ရဲ့စည်းကမ်းကတော့ အလွန်ရိုးရှင်းပါတယ်။
သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဈေးနှုန်းပေးလိုက်ရုံနဲ့ နေထွက်ချိန်ကစပြီး နေဝင်ချိန်အထိ သူလမ်းပတ်လျှောက်နိုင်သမျှ မြေယာကိုရနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် တစ်ခုတော့ရှိတယ် — နေမဝင်ခင် စတင်ခဲ့တဲ့နေရာကို ပြန်ရောက်ရမယ်။
ပြန်မရောက်ဘူးဆိုရင် ပိုက်ဆံရော မြေယာပါ အကုန်ဆုံးရှုံးမှာပါ။

နေထွက်ချိန်ရောက်တော့ ပါးအွန် ခရီးထွက်ခဲ့ပါတယ်။
သူက အရှိန်ကောင်းကောင်းလမ်းလျှောက်ပြီး နယ်နိမိတ်တွေ အမှတ်အသားလုပ်သွားတယ်။ စိတ်ထဲမှာတော့ ရလာမယ့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုတွေကို မြင်ယောင်နေပါတယ်။ မြေက မြေသြဇာအရမ်းကောင်းတယ်။ မြက်ခင်းတွေက စိမ်းလန်းလှပတယ်။ လောဘက သူ့ကို ရှေ့ဆက်သွားဖို့ တွန်းအားပေးနေတယ်။

ပြန်လှည့်ရမလားလို့ စဉ်းစားတိုင်း ရှေ့မှာ ပိုလှတဲ့မြေတွေကို မြင်တော့ “နောက်ထပ် ခဏလေးပဲ…” ဆိုပြီး ဆက်လျှောက်မိတာပေါ့။
နေဝင်ခါနီးချိန်ရောက်တော့ သူ စိတ်တုန်လှုပ်သွားပါတယ်။
သူ သွားခဲ့တာ အလွန်ဝေးသွားပြီဆိုတာ သိသွားပါပြီ။
အသက်ရှူရခက်လာပြီး သူက စတင်ခဲ့တဲ့အမှတ်ကို နေမဝင်ခင် ပြန်ရောက်ဖို့ အရှိန်နဲ့ အပြေးပြန်ခဲ့ရပါတယ်။
နှလုံးက ပြင်းပြင်းထန်ထန်ခုန်နေတယ်။ ခြေထောက်တွေက တုန်ယင်နေတယ်။ ဒါပေမယ့် ပန်းတိုင်က နီးလာပါပြီ။
နေဝင်ချိန်မှာပဲ သူ စတင်ခဲ့တဲ့နေရာကို ရောက်ပြီး လဲကျသွားခဲ့ပါတယ်…
အသက်မရှိတော့ပါဘူး။

တိုင်းရင်းသားခေါင်းဆောင်က သူ့အလောင်းကိုကြည့်ပြီး ငြိမ်သက်စွာ ပြောလိုက်တယ်။
“သင်္ဂြိုဟ်လိုက်ပါ။ လူတစ်ယောက်အတွက် လိုအပ်တဲ့မြေက အဲ့ဒီလောက်ပဲ — ခြောက်ပေပါပဲ။”

ရာသက်ပန် သင်ခန်းစာ
လောဘက ပျော်ရွှင်မှုကို အမြဲကတိပေးပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ ငြိမ်းချမ်းမှုကို လုယူသွားပါတယ်။
“ပိုများတာ” ကိုပဲ လိုက်ရှာနေကြတာပါ၊ ပိုက်ဆံပိုများများ၊ ပစ္စည်းပိုများများ၊ အဆင့်အတန်းပိုမြင့်မြင့် စသည်ဖြင့်။ ဒါပေမယ့် ဘယ်သူမှ တကယ်တမ်း ဘာမှမပိုင်ဆိုင်ကြဘူးဆိုတာ မေ့နေကြတာပါ။
နောက်ဆုံးမှာတော့ လက်ချည်းပဲ လာခဲ့ကြသလို လက်ချည်းပဲ ပြန်သွားရတာပေါ့။
“ပိုများတာ” ကိုရှာရင်းနဲ့ အရေးကြီးဆုံးတွေကို ဆုံးရှုံးနေတတ်ကြတယ်၊ ကျန်းမာရေး၊ ဆက်ဆံရေး၊ စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှု၊ အချိန်တွေပေါ့။
ကမ္ဘာကြီးက ကျယ်ဝန်းပေမယ့် လူတို့ရဲ့ လိုအပ်ချက်က သေးငယ်ပါတယ်။
တစ်သက်လုံး နယ်မြေချဲ့ထွင်ဖို့ ကြိုးစားရင်းနဲ့ အမှန်တရားတစ်ခုကို မေ့ထားကြတာပါ။
နောက်ဆုံးမှာတော့ လူတိုင်း လိုအပ်တာက အနားယူဖို့ မြေလေးတစ်နေရာပါပဲ။