
အချိန်တန်ရင်

အချိန်တန်တော့လည်း ပြီးသွားတာပါပဲ ။ခံစားချက်တွေလည်း အနယ်ထိုင်သွားတယ် ၊ ဒဏ်ရာတွေလည် အနာကျက်သွားရပါတယ် ။ ဘယ်အရာဖြစ်ဖြစ် သူ့သက်တမ်းရှိသလောက်ပါပဲ ။ ကောင်းတဲ့အမှတ်တရတွေရော … ဆိုးရွားတဲ့အတွေ့ကြုံတွေရော အားလုံးဟာ အချိန်တစ်ခုရောက်ရင်တော့လည်း မှေးမှိန်ကွယ်ပျောက်သွားတယ် ။ဒါကြောင့် နေစဉ်နဲ့အမျှ ကောင်းတာတွေနဲ့ကြုံတဲ့အခါ စိတ်ဖြောင့်ဖြောင့်နဲ့သာ ပျော်ရွှင်ခံစားပြီး ၊ ဆိုးရွားတဲ့အရာတွေနဲ့တွေ့ရရင်လည်း ကိုယ့်ကိုကိုယ်ပျောက်ဆုံးမခံပါပဲ သန်မာဖို့ ၊ အာတင်းရင်ဆိုင်ဖို့အတွက် သတိပေးရမယ် ။အချိန်တွေဟာ ခပ်မြန်မြန်ကုန်ဆုံးတယ် ။ ဆယ်တန်အောင်တဲ့နေ့က ပျော်ခဲ့တဲ့အပျော်တွေကို မှတ်မိသေးတယ် ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပထမဆုံး စာမူလေးကို မဂ္ဂဇင်းတစ်ခုမှာ…






